IMDb Rating: 7.0/10
De Britse muzikale komedie-dramafilm Little Voice uit 1998, geschreven en geregisseerd door Mark Herman, is een bitterzoete en ontroerende boekverfilming gebaseerd op het succesvolle toneelstuk The Rise and Fall of Little Voice van Jim Cartwright. De film schetst een intiem, melancholisch en bij vlagen hilarisch beeld van een verlegen jonge vrouw die haar stem probeert te vinden te midden van een luidruchtige en egoïstische omgeving.
Het verhaal volgt Laura Hoff, door haar extravagante moeder Mari spottend 'Little Voice' (LV) genoemd vanwege haar extreem timide karakter. Na het tragische overlijden van haar geliefde vader trekt Laura zich volledig terug in haar eigen belevingswereld op haar slaapkamer. Haar enige troost is het herhaaldelijk beluisteren van zijn oude grammofoonplaten met legendarische zangeressen zoals Shirley Bassey, Marilyn Monroe en Judy Garland. Tot ieders verrassing blijkt Laura over het unieke talent te beschikken om deze iconische stemmen feilloos en loepzuiver te imiteren. Haar verborgen gave wordt op een avond bij toeval ontdekt door Ray Say, een derderangs, gluiperige talentenjager die een stormachtige affaire heeft met haar moeder. Ray ruikt direct geld en succes en zet Laura onder immense psychologische druk om op te treden in de lokale nachtclub van de excentrieke Mr. Boo. Terwijl Laura doodsangsten uitstaat voor het podium, vindt ze een breekbare steun in Billy, een eveneens verlegen telefoonmonteur die haar ware zelf probeert te begrijpen.
De film steunt op de fabelachtige acteerprestaties van de bekende cast. Jane Horrocks schittert in haar iconische glansrol als Laura en zong alle zangpartijen zelf in. Brenda Blethyn levert een intense prestatie als haar luidruchtige moeder Mari Hoff, en Hollywood-legende Michael Caine zet een meesterlijke rol neer als de opportunistische impresario Ray Say. Ewan McGregor vertolkt op charmante wijze de rol van de introverte Billy, terwijl Jim Broadbent de rol van Mr. Boo voor zijn rekening neemt. De cast wordt aangevuld door Annette Badland en Philip Jackson.
De sfeervolle en fijngevoelige filmmuziek werd gecomponeerd door John Altman. Zijn orkestrale arrangementen vloeien naadloos samen met de klassieke pop- en theatertracks, wat de emotionele gelaagdheid en de uiteindelijke bevrijding van de hoofdpersoon op een indringende manier ondersteunt.