IMDb Rating: 7.9/10
De Amerikaanse stand-up comedy- en buikspreekfilm Jeff Dunham: Arguing with Myself uit 2006, geregisseerd door Manny Rodriguez, is een hilarische en gedenkwaardige registratie van een liveoptreden in Santa Ana, Californië. De show betekende de definitieve, wereldwijde doorbraak voor buikspreker Jeff Dunham en blies deze traditionele vorm van theater nieuw leven in door het te combineren met scherpe, hedendaagse satire.
Centraal in de voorstelling staat Jeff Dunham zelf, die op het podium de interactie aangaat met zijn inmiddels iconische cast van handpoppen. Elk personage vertegenwoordigt een overdreven stereotype of een specifiek aspect van de menselijke aard, waarmee Dunham op komische wijze de draak steekt. De norse en politiek incorrecte bejaarde Walter deelt zijn cynische levenswijze, terwijl de hyperactieve, paarse alien Peanut de zaal op zijn kop zet. Daarnaast maken de kijker en het publiek kennis met de naïeve Bubba J, de trotse José Jalapeño on a Stick, en de ijdele pooier Sweet Daddy Dee. De dynamiek tussen Dunham en zijn poppen is zo vloeiend dat het publiek al snel vergeet dat er slechts één man aan het woord is. Het resultaat is een opeenvolging van scherpe dialogen, improvisaties en hilarische misverstanden die de Amerikaanse droom op milde, doch effectieve wijze bespotten.
Als solovoorstelling wordt de volledige cast gevormd door Jeff Dunham, die alle stemmen en poppen op virtuoze wijze tot leven wekt. Omdat het een registratie van een theatershow betreft, is er geen traditionele filmcomponist aangewezen voor een achtergrondpartituur. Wel schreef Dunham de komische teksten en sketches volledig zelf. De muzikale introductie en overgangen leunen op klassieke comedy-arrangementen die de energieke sfeer van deze legendarische soloshow perfect ondersteunen.